TERUG NAAR OVERZICHT

Citytrip Krakau 07-03-2009 tot 10-03-2009

"Schitterende koningstad"

Op zaterdag 7 maart namen we met 25 personen deel aan een vierdaagse citytrip naar Krakau in Polen. Zonder problemen konden we inchecken en klokslag 12u25 steeg het vliegtuig op.

Tot ons groot ongenoegen werd het nieuwe reglement over de veiligheid voor doven en gehandicapten ook duidelijk bij onze zitplaatsen en konden we onderling niet gezellig praten.

Toen we landden in Katowice leek het daar nog volop winter: alles was bedekt met sneeuw. We werden met de bus opgehaald, die ons naar het hotel bracht.

Katowice ligt op ongeveer 100 km van Krakau, wat betekende dat we iets langer dan een uur moesten rijden. Het landschap zag er uit als een wit tapijt en het was nogal koud! Rond 16u werden de kamers verdeeld en namen we het diner in het hotel. Daarna zaten we nog even gezellig aan de bar en op die manier eindigde onze eerste dag.

Zondag 8 maart brachten we eerst een bezoek aan het vernietigingskamp Auschwitz en Birkenau. Echt griezelig! Het zien van het kamp deed mij denken aan de Tweede Wereldoorlog. Vier personen van onze groep hebben die meegemaakt. Toen de oorlog begon, was ik 8 jaar oud, mijn man 7 jaar, Anna 14 jaar en Lea 13 jaar. Toen was ik me er niet van bewust dat de joden vervolgd werden door de Nazi’s, alleen dat ze verplicht werden de gele davidster op te spelden.

Auschwitz was een Nazi-Duits vernietigings- en concentratiekamp waar miljoenen mensen om het leven zijn gebracht. De slachtoffers waren joden, slaven, krijgsgevangenen , verzetstrijders, gehandicapten, homoseksuelen, zigeuners en Jehova’s getuigen.

Het kamp heeft 3 verschillende indelingen: AUSCHWITZ I, het oorspronkelijke concentratiekamp en het administratieve centrum. Hier werden ongeveer 70.000 mensen omgebracht. AUSCHWITZ II (Birkenau) is een vernietigingskamp waar miljoenen mensen omgebracht. AUSCHWITZ III (Monowitz) een werkkamp.

In het museum troffen we aangrijpend zaken, zoals haren van de gesneuvelden, toiletgerief, valiezen, kleding, huishoudelijke voorwerpen, foto’s enz. De haren van de slachtoffers werden gebruikt voor tapijten, kleding en truien in de oorlog. Hoe vies!

Anna Van Dam, één van de slachtoffers, weet niet veel te vertellen wat ze meemaakte in het kamp. Zij herinnert zich wel hoe zij daar kwam en geregistreerd werd. Haar naam werd veranderd in een nummer, dat werd gebrand op haar linkerarm. Ze weet ook waar zij in één van de stenen barakken heeft vertoefd. Zij is 6 maand in het kamp gebleven tot aan de bevrijding van 21 januari 1945 door de Russen. Godzijdank heeft ze het overleefd. Gelukkig werd Lea niet opgepakt, ze kon onderduiken op een geheime plaats. Maar hun ouders en dove vrienden zijn voor eeuwig meegenomen door de naziebeulen. Het was een emotioneel moment toen ze beiden bloemen op de treinsporen legden en kaarsen deden branden in het crematorium. Anna was niet goed te been en werd voortgeduwd in een rolstoel door onze goede Samaritanen, zo kon zij het ganse kamp volgen met de groep. Zo eindigde ook dat bezoek en gingen we verder met het reisprogramma.

Met de bus naar de ZOUTMIJN WIELICZKA, één van de oudste ter wereld, daterend van 3500 voor Christus.

In de Middeleeuwen was zout een belangrijk betaalmiddel, het was het witte goud. De mijn reikt tot een diepte van 327 meter. We werd rondgeleid door de gids en begonnen met een afdaling via een houten trap van 380 treden in één van de schachten. Duizelingwekkend! We kregen uitleg over de ontwikkeling van de mijnbouwmethoden. We zagen ook veel ruimtes met veel kunstzinnig uitgehakte sculpturen en eeuwenoude kapelletjes. Eén van de mooiste ruimtes is de grote kapel van de Heilige Kinga, 100m. onder de grond, met forse kroonluchters gemaakt van zoutkristallen en verlichte bijbeltaferelen. De ruimte kan gebruikt worden voor verschillende manifestaties.

Het is een uitzonderlijke mijn: de temperatuur blijkt een goed effect te hebben op aandoeningen aan de luchtwegen en reuma enz.

De rondleiding voerde ons langs een traject van 3,5km, waarna we terug naar boven gingen met de lift. De Grote zoutmijn staat op de lijst van Werelderfgoed van Unesco. Toen we buiten kwamen,was het al donker. ‘s Avonds hadden we de keuze waar we ons avondmaal nuttigden en nadien hebben we nog gezellig bijgepraat in de bar over de daguitstap en dat was het einde van dag twee.

Maandag 9 maart brachten we bezoek aan de stad samen met de gids. Eerst reden we naar de WAWEL heuvel Deze ligt op een hoogte van 228m. en op de oevers van de Wisla. Op de heuvel staat een mooi koninklijk slot daterend uit de 14de eeuw. We gingen te voet naar boven, bezochten het plein en gingen daarna binnen in de kathedraal. Deze kathedraal, die 3 torens heeft, werd tussen 1320 en 1364 gebouwd. In de kerk zijn de Poolse koningen gekroond en ook begraven.

Daarna gingen we te voet naar de oever van de Wisla met een prachtig uitzicht. Aan de oever staat een grote koperen draak. Het verhaal leidt ons naar de Middeleeuwen over een geslacht schaap met zwavel waarvan de draak at, in brand vloog en in de Wisla sprong. Natuurlijk is dat een legende.

We gingen verder naar de joodse wijk KAZIMIERZ met zijn synagogen. We bezochten een oude synagoge en een kerkhof die goed bewaard zijn gebleven tijdens de oorlog.

De joodse cultuur bloeide en begon heel Kazimierz te doordringen. Op het einde van 16 de eeuw werd de stad definitief bij Krakau gevestigd. De 70.000 joden die er voor de oorlog woonden, zijn bijna allemaal omgekomen in de gaskamers van Auschwitz.

Aansluitend gingen we naar het marktplein, waar een mooi gebouw staat: Lakenhal uit 13 de eeuw. En de Mariakerk, een van de torens, is de vroegere wachttoren (hier zat 24 uur op 24 een trompettist te wachten). Het verhaal gaat dat in 1241 een schildwacht met zijn trompet alarm sloeg toen de Tartaren naderden. Maar al na vier noten boorde een pijl zijn keel en viel de schildwacht neer. Vandaar wordt nu elke 25seconden 4 noten gespeeld door de toren.

Dat was het einde van het begeleide bezoek en konden we vrij wandelen en winkelen. In één van de gezellige studentencafés hebben we een lekkere cappuccino met specialiteit Strofel met appel en slagroom verorberd. We zijn rustig verder gewandeld door de straten, terug naar het hotel waar we nog het avondmaal genomen hebben. Nadien moesten we vlug naar de kamer want om 2u ’s ochtends moesten we klaar zijn om te vertrekken. De vlucht vertrok om 6u10 en zo kwam het dat we 24u lang niet geslapen hebben.

We kwamen precies om 7.55u. aan in de luchthaven van Charleroi en moesten tot onze spijt van iedereen afscheid nemen en hoopten dat we elkaar zouden terugzien op een volgende ontmoeting. Onze tolk, Greet Doggen, was voor de eerste keer mee en ze verdient een pluim voor de duidelijke gebaren en de vriendelijkheid. Ze kreeg dan ook een warm applausje van ons!

Greet, hartelijk bedankt!

Geschreven door Rosa Serron

  • Copyright De Dove Trekvogels 2010 - 2017
  • Powered by WebPubli